Ο Γρηγόριος Δήμου Παπαδημητρίου γεννήθηκε στην Καρυά. Δεν είναι γνωστή η χρονολογία γέννησής του. Το 1905 είναι δάσκαλος στα απελευθερωμένα χωριά Ραψάνη και Πυργετό, όπου διδάσκει στα Ελληνόπουλα την αγάπη για την πατρίδα και την ελευθερία. Το 1907 έκανε εκδήλωση με σκοπό να παραινέσει τους κατοίκους του Πυργετού να αγοράσουν λαχεία του Εθνικού στόλου με σκοπό τη ναυπήγηση πολεμικού πλοίου για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Στην εκδήλωση αυτή μίλησε με θερμά λόγια για την απελευθέρωση του γένους.
Έγραψε βιβλία γεμάτα αγάπη προς την Ελλάδα Εθνική ανθολογία:
- Εθνική Ανθολογία
- Γραμματικαί Ασκήσεις Μέρος 1ο
- Πίστις και Πατρίς
- Ηθικαί και Παιδαγωγικαί Ιδέαι (Συλλογή)
- Ιστορία και περιγραφή του Ολύμπου
- Εθνική κατήχησις
- Εθνικαί Ιδέαι (Συλλογή)
- Λόγοι Εθνικοί
- Οι δεκάλογοι του βίου του ανθρώπου
- Πρακτικαί γνώσεις
- Φωνή εκ του Ολύμπου
Το βιβλίο "Φωνή εκ του Ολύμπου" που εκδόθηκε το 1910 στο Βόλο και κόστιζε 60 λεπτά (έξι δεκάρες) το αφιέρωσε στη μνήμη του Γιώργου Ζαχείλα. Στη συνέχεια δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα (ευχαριστούμε τον Βασ. Πλάτανο από τη Θεσ/νίκη που μας παραχώρησε φωτοτυπία του βιβλίου) από το Α’ κεφάλαιο το οποίο αναφέρεται σε μια υπαίθρια διδασκαλία της ιστορίας που έκανε στη Ραψάνη το 1905 για την επανάσταση του Ολύμπου το 1878. Η διδασκαλία έγινε σε με μια περιοχή από όπου οι μαθητές του μπορούσαν να βλέπουν τον Τουρκικό φυλάκιο.
… Κατά την επανάστασιν του 1878 η Ραψάνη ανέδειξεν ένα κλέφτην, έναν αμαρτωλόν, τον Θεμιστοκλήν Δομούζαν. Από δε το παραπάνω χωρίον Καρυά εξεφύτρωσεν ένας άλλος Βλαχάβας, νέος Κολοκοτρώνης, ο ατρόμητος ήρως ο Γίγας και Τουρκοφάγος, ο λεβεντόκαρδος Γεώργιος Ζαχείλας, εις το όνομα του οποίου ηλεκτρίσθηκαν οι κάτοικοι των πέριξ χωρίων και εις το διάβημά του αφήρπαζε τας ψυχάς των κατοίκων και εν τω άμα αφηκαν ότι ειχαν πολύτιμον, συζύγους, τέκνα, γονείς και εν γένει τα πάντα και ετάχθησαν παρά το πλευρόν του Ζαχείλα. Παντού όπου διέβαινεν ο Ζαχείλας, ένέσπειρε την φρίκην και τον τρόμον είς τους αγρίους τυράννους, εις δέ τους πατριώτας όλους μετέδιδε το πυρ του ένθουσιασμού και της αυταπαρνήσεως και αυτοθυσίας. Ηρκεσε μία επίσκεψις του Ζαχείλα σε κάθε χωριό για να έξυπνήση τα ναρκωμένα και κοιμισμένα εκείνα σώματα από την πολυστένακτον δουλείαν, ήτις έπίεζε τα στήθη των από αμνημονεύτων χρόνων, και να μεταβάλη την όψιν του Ολύμπου εις ήφαίστειον κόχλαζαν. Εις την φωνήν λοιπόν του Ζαχείλα έπανεστάτησαν όλοι οί κάτοικοι της Καρυάς (από 50 ετών μέχρι 16 ετών ηλικίας!) ο Νεζερός, ή Ραψάνη, ή Κρανιά, το Λιτόχωρον, ο Πυργετός, η Αιγάνη, το Νυχτερέμ, ο Παντελεήμων και ή Πούρλια.
Εις τα βουνά αυτά του Όλύμπου ωδήγουν οί δύο αυτοί Καπετάνοι τους έπαναστάτας, έχοντες παρά το πλευρόν των και τον άνδρείον, μεγαλόφρονα και μεγαλεπήβολον Άποστολίδην και ήνάγκασαν τους Τούρκους να φύγωσιν από τα πέριξ εδώ μέρη….
…Η χαρά όμως, παιδιά μου, όλων των πέριξ κατοίκων δεν διήρκησεν επί πολλάς ημέρας. Καί ιδού την 26ην Φεβρουαρίου, Κυριακήν της Τυρινής, από το Δερελή και από το Μπαλαμούτ, εξεκίνησαν 4000 Τούρκοι, Ζειμπέκηδες και Γκέγκιδες άτακτοι και ήρχοντο κατά της Ραψάνης. Εδώ δε που είμεθα ημείς τώρα μέχρι της θέσεως «Σελιό» ήσαν 1000 περίπου επαναστάται εκ Ραψάνης, Νεζερού, Καρυάς, Κρανιάς, Πυργετού, Αιγάνης, Σκαμνιάς, Πολυάάνης έχοντες επί κεφαλής τον λεοντόκαρδον ήρωα, τον Γεώργιον Ζαχείλαν. Άπ' εδώ ήκούσθη ή βροντερά φωνή του ατρόμητου Ζαχείλα: «Καρδιά, παιδιά μου ! βαράτε όσο μπορείτε τα σκυλιά!» Άπ' εδώ μέχρι του «Σελιό» έπολεμούσαν οί πατέρες μας επί τρεις σχεδόν ημέρας και απέκρουον αυτούς καρτερικώς· έφονεύθησαν δε καθ' όλην την μάχην τρεις επαναστάται: ο Δημήτριος Λάμπρος, ο Ζ. Χελιδονάς εκ Ραψάνης, καί ο Γεώρ. Τζαματζάς εξ Άμπελακίων, ο μόνος επαναστατήσας. Εκ δε των Τούρκων εφονεύθησαν άνω των 200….
